Wij spraken Jeroen Erven, aios Huisartsgeneeskunde Maastricht over de opleiding en de combinatie met zijn passie wielrennen.
Wat waren de belangrijkste beweegredenen om te kiezen voor de Huisartsopleiding en dan specifiek ook de locatie Maastricht?
Ik heb voor de huisartsopleiding gekozen vanwege de grote afwisseling in het vak en het persoonlijke contact met patiënten. Daarnaast sprak de werk-privébalans me aan, zeker in vergelijking met het werken in het ziekenhuis. Ik heb bewust voor Maastricht gekozen omdat ik in Limburg woon. Daardoor is mijn reistijd beperkt en houd ik meer tijd over voor mijn privéleven én voor het wielrennen.
Je combineert je opleiding tot huisarts met zo’n 11 uur wielrennen per week. Hoe ziet een gemiddelde week er voor jou uit en hoe krijg je dat allemaal gecombineerd?
Ik baseer me hierbij vooral op mijn eerste jaar, omdat ik inmiddels ben begonnen aan mijn acute stage en mijn werktijden daardoor veel wisselender zijn. In mijn eerste jaar deed ik de opleiding fulltime. Met de diensten erbij kwam dat gemiddeld neer op ongeveer één vrije dag per twee weken. Door de week probeer ik bijna dagelijks anderhalf tot twee uur te sporten. In het weekend maak ik meestal langere ritten van drie tot vier uur of doe ik mee aan wedstrijden. In totaal kom ik meestal uit op zes à zeven sportmomenten per week. Het is soms een kwestie van plannen en keuzes maken, maar tot nu toe lukt het eigenlijk heel goed om beide te combineren.
Kun je een moment uit je opleiding noemen waarop je merkte dat het wielrennen je juist hielp, bijvoorbeeld bij het omgaan met drukte, uitdagingen of het maken van keuzes?
Ik kan niet één specifiek moment noemen, maar sporten helpt me eigenlijk na vrijwel iedere drukke dag om mijn hoofd leeg te maken. Op de fiets kan ik mijn gedachten even verzetten en afstand nemen van wat er op een dag is gebeurd. Het wielrennen zorgt er soms ook voor dat ik bewust keuzes moet maken in hoe ik mijn tijd besteed. Maar meestal gaat die combinatie eigenlijk heel soepel.
Je volgt je opleiding in Maastricht, dichtbij het heuvelland. Wat maakt deze regio voor jou bijzonder als plek om te wonen en te werken?
Ik ben opgegroeid in Beek en ken de omgeving dus goed. Het voelt vertrouwd en daardoor is het voor mij een heel fijne plek om te wonen en te werken. En als wielrenner is het natuurlijk helemaal mooi meegenomen dat het Limburgse heuvelland letterlijk om de hoek ligt. Ik kan vanuit huis zo de fiets op en mijn training beginnen.
In hoeverre biedt de huisartsopleiding ruimte om je eigen interesses en ambities te combineren met de opleiding? Heb je daar binnen je keuzetraject of op een andere manier bewust gebruik van gemaakt?
Ik ervaar binnen de huisartsopleiding voldoende ruimte om mijn eigen interesses en ambities te blijven volgen. Zo kan ik mijn trainingsuren goed combineren met de opleiding. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om de opleiding parttime te doen. Dat geeft nog meer ruimte voor bijvoorbeeld sport of andere ambities. Daar wil ik in mijn derde jaar ook gebruik van gaan maken, zodat ik mijn opleiding en het wielrennen nog beter kan combineren.
Als je terugkijkt op je keuze voor de huisartsopleiding én Limburg: wat heeft je tot nu toe het meest verrast of geïnspireerd? En wat zou je zeggen tegen een (aankomend) aios die twijfelt of er naast de opleiding nog ruimte is voor een passie of ambitie?
Vooraf twijfelde ik of ik nog wel voldoende tijd zou overhouden om zoveel te fietsen naast de opleiding. Ik ging ervan uit dat er naast het werk ook veel opdrachten zouden zijn die in je vrije tijd moesten gebeuren. Dat is me achteraf ontzettend meegevallen. De opdrachten zijn er zeker, maar vaak is er tijdens de werkdag al tijd om eraan te werken. Daardoor hoef je na werktijd meestal niet meer heel veel te doen.
Mijn ervaring is daarom dat er zeker ruimte is om naast de huisartsopleiding tijd te blijven maken voor iets waar je enthousiast van wordt. Het vraagt soms wat planning en je moet af en toe keuzes maken, maar het hoeft zeker niet te betekenen dat je je passie moet opgeven.